زمینه و هدف: یکی از راه های کاهش دفعات مصرف دارو استفاده از اشکال دارویی است که دارو با سرعت کمتری آزاد می کنند. هدف از مطالعه حاضر تهیه گویچه های پلیمری حاوی نیتروگلیسرین مایع بوده که دارو را با سرعت کمتری در مقایسه با اشکال دارویی معمولی آزاد نماید. روش ها: در این مطالعه فرمولاسیون بیدهای آهسته رهش آلژینات و سدیم کربوکسی متیل سلولز حاوی نیتروگلیسرین تهیه و آزمایش رهش روی آنها انجام گرفت. برای تهیه بیدها از تکنیک کراس لینک یونی به روش امولسیون استفاده گردید. در این مطالعه همچنین اثر پلیمر و غلظت یون ها در رهش دارو از بیدها مورد ارزیابی قرار گرفت. رهش دارو از بیدها با دستگاه انحلال USPI اندازه گیری شد و به عنوان محیط انحلال از آب مقطر استفاده گردید. برای تعیین مقدار نیتروگلیسیرین از روش کروماتوگرافی با فشار بالا (HPLC) استفاده گردید. برای مقایسه پروفایلهای رهش، مدلهای رهش متعدد مانند هیگوشی، درجه صفر، درجه اول، ویبول و کورسمایر - پپاس مورد ارزیابی قرار گرفت. به عنون مدل غیر وابسته Dissolution efficiency در مدت 8 ساعت اندازه گیری شد. تشابه بین پروفایلهای رهش فرآورده تست و رفرانس با فاکتور تشابه که پارامتر غیر وابسته است ارزیابی شد. یافته ها: با مقایسه پروفایلهای رهش نیتروگلیسرین از فرمولاسیوم بیدها و فرآورده رفرانس بیشترین تشابه83.17 و کمترین تشابه 46.19 تعیین شد. فاکتور تشابه بالای 50 نشان دهنده تشابه بین دو پروفایل رهش است. برازش داده های رهش به معادلات سینتیکی نشان میدهند که ثابت سرعت رهش (K) در بیدهای کراس لینک شده با Al3+ به طور معنی داری کمتر از بیدهای کراس لینک می توان جهت تهیه گویچه های حاوی داروی مایع که دارو را با سرعت کندتری آزاد می نماید استفاده نمود.

هدف از این مطالعه شمارش گویچه های سفید در گربه متعاقب تجویز تکنیسیوم 99m- می باشد. از مواد رادیواکتیو در کارهای تشخیصی و درمانی استفاده می کنند. ماده رادیواکتیو تکنیسیوم در بدن به علت شرایط رادیودارویی مطلوب در اکثر مطالعات هسته ای، روش های نشاندارکردن و در غالب موارد تشخیصی طب هسته ای کاربرد دارد. در این مطالعه جهت بررسی تغییرات ایجاد شده در اندازه گویچه های سفید از ماده رادیواکتیو تکنیسیوم99m-  استفاده گردید چرا که، بیشتر از این گویچه ها برای تهیه و نشاندار کردن و ردیابی مواد رادیواکتیو بهره می جویند و تغییرات ایجاد شده در این موارد به علل کاربردی مهم می باشد. در مطالعه حاضر بعد از استحصال تکنیسیوم99m-  از ژنراتور مولیبدن به تکنیسیوم این ماده تحت شرایط خاص بعد از سنجش دوز به مقدار 1.5 میلی کوری سریعا از راه سیاهرگ رانی به شش قلاده گربه تزریق شد. یک گروه چهارتایی از گربه ها توأم با تزریق سرم فیزیولوژی به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. در زمان های صفر، 30، 60 دقیقه، 24 و 48 ساعت بعد از تزریق، نمونه خونی در گروه های تحت مطالعه و شاهد تهیه و به روش استاندارد شمارش گویچه های سفید انجام یافت. این مطالعه تغییرات قابل محسوسی را در اندازه این گویچه ها نشان نداد که مزیت استفاده از این مواد در کارهای رادیودارویی درمانی، تشخیصی و ردیابی مواد رادیواکتیو را بیان می دارد.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

با توجه به توسعه روزافزون مصرف پلی پروپیلن در صنعت، بهینه سازی شرایط تولید و خواص مهندسی این پلیمر مورد نظر پژوهشگران و تولید کنندگان است. افزودن عامل هسته زا به عنوان روشی مناسب برای اقتصادی کردن فرایند تولید و بهبود خواص فیزیکی و مکانیکی پلی پروپیلن پیشنهاد شده است. در این پژوهش، اثر افزودن عامل هسته زا بر خواص همو و کوپلی پروپلین بررسی شده است. از سدیم بنزوات و بیس (پارامتیل دی بنزیلیدن) سوربیتول به عنوان عامل هسته زا a استفاده شد. گرماسنج تفاضل پویشی و پراش پرتو X به ترتیب برای تعیین دمای تبلور و مقدار بلورینگی و میکروسکوپ نوری قطبیده به منظور مطالعه ساختار گویچه ای نمونه ها بکار گرفته شد. اثر عامل هسته زا روی خواص مکانیکی از جمله تنش تسلیم، مدول کشسان و استحکام ضربه بررسی شد. اثر عوامل هسته زا روی افزایش دمای تبلور پلی پروپیلن در همه موارد مشاهده شد. افزودن مشتقات سوربیتول به پلی پروپیلن دمای تبلور را بیش از 20ºC افزایش می دهد با استفاده از عامل هسته زا مقدار بلورینگی، تنش تسلیم و مدول کشسان نیز افزایش می یابد. اما استحکام ضربه با افزایش مقدار عامل هسته زا از مقداری حداکثر عبور می کند.

این مطالعه به منظور تعیین شیوع آلودگی در گوسفندان و بزها با روش مشاهده ی انگل در غدد لنفاوی مزانتر و هماگلوتیناسیون غیرمستقیم و همچنین بررسی تغییرات پروتئین سرم و ناپایداری اسمزی غشای گویچه های قرمز در دو گروه آلوده و غیر آلوده صورت گرفته است. تعداد 791 نمونه ی خون و غدد لنفاوی مزانتر از گوسفندان (456) و بزهای (335) کشتار شده در کشتارگاه شهر اهواز (استان خوزستان) جمع آوری شد. نتایج حاصل نشان داد که 8/7 درصد از کل نشخوارکنندگان در تحقیق حاضر آلوده به لینگوآتولا سراتا بودند. میزان درصد آلودگی به تفکیک در گوسفندان 7/5 درصد و در بزها 7/10 درصد تخمین زده شد. غلظت پروتئین کل، آلبومین و همچنین نسبت آلبومین به گلوبولین کاهش معنی دار و میزان گلوبولین افزایش معنی داری در گروه آلوده نسبت به گروه غیرآلوده، در هر دو گروه حیوان مورد نظر داشتند. در بررسی نتایج آزمون ناپایداری اسمزی غشا مشخص شد، ناپایداری غشای گویچه های قرمز در گروه های آلوده به لینگواتولا سراتا نسبت به گروه غیرآلوده در هر دو گروه حیوان مورد مطالعه، افزایش یافته است. در مجموع مطالعه ی حاضر نشان می دهد که آلودگی گوسفندان و بزها به لینگواتولا سراتا در ایران وجود دارد. همچنین این انگل باعث ایجاد تغییرات در پروتئین های سرم نشخوارکنندگان کوچک آلوده می شود. احتمالا در آلودگی به این انگل استرس اکسیداتیو ایجاد شده و باعث آسیب به ساختار گویچه قرمز و افزایش ناپایداری اسمزی آن ها می گردد.

سابقه و هدف: دارورسانی موضعی آنتی بیوتیک ها روش جایگزین در درمان عفونت های استخوانی مطرح شده است. در حال حاضر زیست مواد متعددی برای دارورسانی موضعی مورد استفاده قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر، تهیه و بررسی خصوصیات گویچه های کیتوزان (CS) و کیتوزان-هیدروکسی آپاتیت-ژلاتین حاوی وانکومایسین CS/G/HA/VCM در درمان استیومیلیت بود. مواد و روش ها: گویچه ها با روش ایجاد اتصال متقاطع به واسطه ژل شدن یونوتروپیک تهیه شدند. خواص ساختاری و مکانیکی آن ها مورد بررسی قرار گرفت. میزان بارگیری وانکومایسین، پروفایل آزادسازی وانکومایسین از گویچه های حاوی دارو و فعالیت آنتی باکتریال و میزان سمیت در ساختارهای تولیدی ارزیابی شد. یافته ها: لیوفیلیزه کردن گویچه ها در بیش تر موارد سبب کاهش در مساحت، محیط گویچه ها شده است و گویچه CS/G/HA/VCM مساحت (mm24/5) و کرویت (µ, m180) کم تری نسبت به بقیه گویچه ها داشت. تصاویر SEM تاییدکننده مورفولوژی مناسب و تخلخل قابل قبول در گویچه های CS/G/HA و CS/G بود. افزودن وانکومایسین به گویچه ها، باعث ایجاد حالت شکننده در آن ها شد که این تغییرات در گویچه CS/G/HA/VCM کم تر بود. همچنین در روز 14مطالعه، میزان رهش دارو در گویچه CS/G/HA/VCM 58 درصد بود. نتایج تست مکانیکی نشان داد که افزودن وانکومایسین به گویچه CS/VCM (MPa55/1) و CS/G/VCM (MPa46/10) سبب کاهش استحکام مکانیکی آن ها و افزودن این دارو به گویچه CS/G/HA/VCM سبب افزایش استحکام مکانیکی (MPa83/21) شد. عدم سمیت تست سمیت گویچه ها پس از لیوفیلیزه شدن در برابر سلول های NIH 3T3 تایید شد. نتایج تست میکروبی در برابر باکتری گرم مثبت استافیلوکوکوس اوریوس نشان داد که گویچه های کیتوزان حاوی دارو (CS/VCM، CS/G/VCM، CS/G/HA/VCM) به شکل معناداری نسبت به کنترل مثبت(وانکومایسین 5 درصد) افزایش در مساحت هاله عدم رشد داشتند (0/001

مجموعه بوئین - میاندشت در بخش مرکزی پهنه سنندج - سیرجان، از سنگ های دگرگونی و توده های گرانیتوئیدی، گابرو و گابرو-دیوریت تشکیل شده است. بررسی­های سنگ­نگاری بر سنگ­های دیوریتی منطقه نشان­­دهنده­ی ­کانی­های اصلی پلاژیوکلاز، آمفیبول و بیوتیت به همراه کانی های فرعی کوارتز، آپاتیت، زیرکن و اسـفن است. بافت های بین دانه­ای، و آپلیتی به همراه بافت گویچه­ای (شعاعی، رشته­ای) دیده می­شوند. گوی سنگ­ها (اسفرولیت­ها) به صورت مجموعه­ای شعاعی و یا شاخه شعاعی هم­مرکز دیده می­شوند. اندازه گوی­سنگ­ها به طور متوسط تا 2/0 میلی­متر می­رسد و از نظر ریختاری، با شکل­های مختلفی از جمله بادبزنی، تنوره و کروی دیده می­شوند. وجود بافت گویچه­ای در این سنگ ها بیانگر شرایط ناپایدار و نامتعادل و همچنین سردشدگی سریع در هنگام تبلور ماگماست. طی برخاست منطقه و در پی آن فرآیند ذوب­شدگی همراه با دگرشکلی و آمیختگی ماگماهای مافیک با ماگمای فلسی بافت گویچه­ای در این سنگ­های نیمه عمیق ایجاد شده است.

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط فعالیت آنزیم SOD با عناصر مس، آهن، روی، منگنز و سلنیوم در سرم میش های خشک غیرآبستن یک شکم زایش نژاد مهربان است. نمونه های خون از ورید وداج 50 راس میش خشک غیر آبستن، یک شکم زایش از نژاد مهربان اخذ و سرم آنها جدا گردید. در نمونه های سرم، سلنیوم، مس، روی، منگنز و آهن به روش جذب اتمی اندازه گیری شدند. فعالیت سوپراکسید دیسموتاز (SOD) گلبولهای قرمز بر اساس روش اصلاح شده نیتروبلوتترازولیوم اندازه گیری گردید مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. چون مقادیر مس، آهن و روی از توزیع نرمال پیروی نمی کردند، ضرایب همبستگی آنها با استفاده از آزمون ناپارامتری اسپیرمن محاسبه شد. در مورد سایر عناصر و آنزیم سوپراکسید دیسموتاز از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. هیچگونه همبستگی معنی داری میان غلظت مس، روی، آهن، منگنز و سلنیوم با فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز گلبولهای قرمز میش های مورد مطالعه مشاهده نشد (P>0.05). با توجه به شرایط فیزیولوژیک یکسان در مورد میش های مورد مطالعه، نبود همبستگی معنی دار میان غلظت برخی عناصر کمیاب سرم و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز گلبولهای قرمز، نیاز به تحقیقات بیشتر در این زمینه را ضروری می سازد.

یافته های متعددی وجود دارند که نشان می دهند استرس اکسیداتیو در پاتوژنز بیماری دیابت و عوارض مزمن آن نقش مهمی بر عهده دارد. هدف از انجام دادن این تحقیق، بررسی آسیب پذیری غشای گویچه های قرمز در برابر اکسیداسیون و ارزیابی وضعیت آنتی اکسیدان ها در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک بوده است. در این مطالعه 35 بیمار مبتلا به دیابت تیپ یک و 28 فرد سالم که از نظر سن و جنس مشابه افراد بیمار بودند، مورد بررسی قرار گرفتند و آسیب پذیری گویچه های قرمز نسبت به اکسیدان ها و مقدار مالون دی آلدیید (MDA) و نیز مقدار گلوتاتیون گویچه های قرمز (GSH)، فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز آن ها (GSH-Px) و آنتی اکسیدان های تام پلاسما (FRAP) در بیماران و افراد سالم ارزیابی و مقایسه شد. بر اساس نتایج به دست آمده مقدار GSH و FRAP کم تر از افراد سالم بود. تفاوت GSH-Px در گروه بیماران و شاهد معنی دار نبود. آسیب پذیری لیپیدهای غشای گویچه های قرمز افراد بیمار، مقدار MDA و MDA maximal release در بیماران افزایش چشم گیری را نشان داد MDA با سن، FBS و HbA1C هم بستگی مثبت و با FRAP هم بستگی منفی داشت. GSH گویچه های قرمز با طول مدت ابتلا به دیابت هم بستگی مثبت و با FBS و HbA1C هم بستگی منفی را نشان داد. آنتی اکسیدان های تام پلاسما نیز با FBS و HbA1C هم بستگی منفی داشتند. هیچ گونه رابطه معنی داری بین شاخص های اندازه گیری شده با کلسترول، تری گلیسرید و کراتینین دیده نشد. با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد که در مبتلایان به دیابت تیپ یک حالت استرس اکسیداتیو وجود داشته باشد که ناشی از کنترل متابولیک آن ها می باشد و این افراد به علت اختلال در وضعیت آنتی اکسیدان ها، از آسیب پذیری بیش تری در برابر ترکیبات اکسید کننده برخوردار هستند.